Sjef Henderickx is gefascineerd door het verleden; het verleden als een continuiteit met het leven van nu en een bron van hedendaags kennen en voelen. Hij constateert dat de fragmenten die van een cultuur overblijven een bezielde werkelijkheid kunnen doen verschijnen. Dit contante proces van verandering en her-innering ligt ten grondslag aan een praktijk waarbinnen de sporen van mens-zijn nauwkeurig worden geherschikt en het publiek ter lezing worden aangeboden. Vormen en betekenissen veranderen voortdurend, de kunstenaar ordent en regisseert, maar meer dan een archeoloog, voegt hij ook toe, combineert en transformeert.

In een overzichtstentoonstelling van Sjef Hendericx in het Stedelijk Museum in Schiedam [2004], diende de Xenophora, een schelpdier dat de wonderlijke eigenschap bezit zijn schelp te camoufleren/versieren met opgeraapt materiaal uit zijn naaste omgeving, een metafoor voor zijn kunstopvatting waarin objecten zich met elkaar verbinden en vermenigvuldigen om tot nieuwe actuele betekenissen te komen.