Liesbeth van Ginneken (1966, Roosendaal en Nispen)

“Van Ginneken’s schilderijen vormen al twintig jaar een autonome wereld. Haar olieverfschilderijen verwijzen naar liefdevolle en tijdloze momenten; ongrijpbare incidenten van kwetsbaarheid die daarom misschien wel steeds minder bestaan. Geschilderde situaties getuigen discreet van wat zich buiten beeld zou kunnen afspelen. Achteloos over een stoel gegooid jasje, uitgeschopte pumps, leeg onopgemaakt bed na een geheimzinnige nacht, een wiegje dat zo geduldig staat te wachten dat de houten latten van de constructie zijn uitgelopen in prachtig bloeiende bloemen. Dat alles doorspekt met bewerkelijke motieven ontleend aan kant en linnengoed uit de tijd dat arbeid goedkoper was dan materialen: lammetjes, bloemen, beertjes. Met een geduldige, beheerste techniek pasteus op het doek aangebracht met olieverf, waarin soms zo overdreven is doorgewerkt dat de bloemen kleine sculpturen zijn, afgietsels van echte bloemen lijken. Als vergeefse pogingen een wereld te herscheppen die er niet meer is en haar betekenissen te ontrukken aan de vergetelheid. ” aldus Fred Balvert.